DuikTeam Miramar Friesland

NieuwsHomeOpleidingClubbladAgendaFotoalbumsArcheologieBiologieWrakduikenTipsentricksContactGastenboekWeerLinks Online:
Totaal:

WrakduikenWrakkenKoperkoortsGarnalenNitroxOtto

Voorbeeld van een wrak waar op gedoken wordt is de E34 een engelse onderzeeboot uit de E klasse gebouwd in 1917 en is op 27 januari 1917 voor het eerst uitgevaren
De onderzeeers uit de E Klasse waren 54 meter lang en werden aangedreven door twee Vickers diesel motoren van 1600 pk per stuk.
Onderwater werden ze aangedreven door twee 840 pk elektromotoren.

Bovenwater was een snelheid van ruim 15 knopen haalbaar en onderwater bijna 10 knopen.
HMS E-34 is op 14 Juli 1918 van uit Harwich vertrokken om mijnen te leggen in de buurt van vlieland en is vermoedelijk zelf op een mijn gelopen.
Een aantal jaren terug is de E34 gevonden door Duikteam Ecuador van Terschelling.

De West-Aleta werd in 1919 gebouwd door Schaw-Batcher in San Fransisco.
Op 12 februari 1920 verging deze tijdens een zware storm voor de kust van Terschelling.
Het Amerikaanse vrachtschip was geladen met Portugese wijn.
De West-Aleta is 140 meter en 5720 ton.

De Aludra is gebouwd in 1922 door de "Deutsche Werft Hamburg" De Aludra lag op 14 Mei 1940 te Rotterdam en werd op 5 Agustus 1940 door de Duitsers gevorderd. Voer op 29-4-1943 onder Duitse vlag op de Noord Zee bij Vlieland en is door een geallieerde luchtaanval van Beaufighters van 236 en 254 Squadron van Coastal Command tot zinken gebracht.
De Kerwood is een schip van ruim 100 meter en 3651 ton gebouwd in 1911 bij Richardson, Duck & Co in Thornaby Engeland en op 1 december 1919 op een mijn gelopen en gezonken.
De lading bestond uit voedsel, kleding, leer maar ook 350 ton koper en 675 ton lood.
De laatste jaren is de Kerwood veel in het nieuws geweest als het "koperwrak".
In 2002 is de Kerwood gevonden door Duikteam de Zeester uit Groningen.

Eerdere publicaties Kerwood:
Van trots stoomschip tot geplunderd koperwrak. door Pam van Vliet
Van garnalen naar metalen. door Pam van Vliet
Een schip van 156 meter lang, gebouwd in 1919 op een Britse werf, verkocht naar Duitsland en in 1940 als sperrbrecher omgebouwd en ingezet. Een sperrbrecher was een schip dat speciaal omgebouwd was om een gigantisch magnetisch veld ruim om het schip heen op te wekken, waardoor magnetische mijnen op ruime afstand van het schip ontploften. Een soort varende elektromagneet, zeg maar. Het magnetisch veld werd versterkt door kilometers spoorrails in de ruimen en kilometers koperen stroomkabels om het elektromagnetisch veld op te wekken. Als mijnenveldopruimer was het schip niet geliefd bij de partij die die mijnen gelegd had, in dit geval de Engelsen. En ergens in 1941 hebben Engelse Beaufighters (tweemotorige aanvalsvliegtuigen) een eind gemaakt aan de Stolzenfels, een mijl of zes boven Terschelling. Naast de nodige koperkabels had het schip ook anti-luchtdoelbewapening en 88mm kanonnen voor verdediging. Het waren dus niet alleen snelle schepen, maar ook nog eens bewapende schepen. Twee vliegtuigtorpedo`s maakten van de Stolzenfels een gatenkaas, de bemanning tot bootvluchtelingen en de zee een wrak rijker.

Een zweeds vrachtschip van 80 meter lang en 1323 ton, gebouwd in 1924 bij Howaldtswerke A. G. te Kiel in Duitsland. De Adolf Bratt werd aangedreven door een 3 cylinder triple expansion stoommachine. En liep 20 december 1939 op een mijn

De Aline Woermann gebouwd in 1879 het 1e stoomschip van de Woermann linie werd gebruikt als passagiers- en vrachtschip tussen Duitsland en Oost Afrika voornamelijk naar Nigeria en Kameroen. De Aline Woermann is genaamd naar de 2e vrouw van Carl Woermann de oprichter van de rederij. De rederij Carl Woermann bestaat nog steeds en is ook in Afrika nog steeds actief. Het schip is op 17 oktober 1883 gezonken bij Terschelling.

Het Stoomschip Thasos verging in 1895 op de Terschellinger gronden (N 53°25.830 E005°10.020), het stoomschip dat was geladen met stukgoed was onderweg van Hamburg naar Constantinopel. Door een navigatiefout liep het vast op een zandbank, brak door storm in tweeen en verging. De Thasos is 82 meter en 1686 ton.

Begin zeventiger jaren is ten noorden van de Terschellinger gronden de vrachtvaarder Ansi gezonken na een aanvaring dwarsscheeps door een ander schip. Het wrak ligt op iets meer dan 20 meter diepte. Aanvankelijk was alleen nog het achterschip zichtbaar, maar recentelijk is een groot deel van het wrak behoorlijk vrijgespoeld. De Ansi was geladen met rollen blik waarvan afgelopen maanden zelfs nog een deel is geborgen door de Terschellinger kopervisser Walter Bakker en consorten met hun bergingsvaartuig Friendship. De duikers van de Wilhelmina hebben hier afgelopen zomer een aantal fraaie duiken op kunnen maken en ook nog leuke vondsten kunnen doen, onder andere nog een deel van een kompas. De Ansi is 60 meter en 497 ton.

Het Zweedse s.s. Otto was onderweg van de Iddefjord in Zweden naar Manchester in Engeland, toen het schip op 25 januari 1903 aan de grond liep bij Terschelling. 5 man werden gered door een sleepboot, de overige 14, waaronder 2 vrouwen, door het visserschip van de Terschellinger Christiaan Kuiper. De Terschellinger vissers slaagden er nog in veel inventaris te bergen, waaronder enige fietsen. Twee dagen later zat het schip geheel onder water en ging verloren. In 1906 werden grote delen van het wrak opgeblazen met behulp van dynamiet vanwege het gevaar voor de scheepvaart. Van het wrak is weinig over. Er is nog een stuk van de voorsteven intakt en bij de achtersteven zijn het schroefraam en de schroef duidelijk herkenbaar. In het midden de resten van de stoomketel en de opgeblazen stoommachine en verder alleen maar grote blokken graniet en kinderhoofdjes. Het graniet: In de afgelopen vijf jaar zijn er minstens 60 grote blokken Labrador graniet geborgen door Terschellinger duikers en later ook door Vlielander duikers. Op Vlieland zijn deze o.a. gebruikt om er een postbus aan te hangen. Op Terschelling vooral als stoepbank, en als grafsteen voor 2 honden (bij het Wrakkenmuseum). Op de campus van de Technische universiteit van Eindhoven heeft een kunstenaarscollectief van ongeveer 20 blokken graniet een kunstwerk gemaakt in de landschapstuin. Op Terschelling is de Israelische beeldhouwster Yael Aertsi in 2003 en 2004 bezig geweest met het bewerken van een groot aantal stenen voor haar ‘Stenen Theater’ dat hopelijk in 2005 voltooid gaat worden. Yael Aertsi heeft over de hele wereld prachtige beelden gemaakt, o.a. het herdenkingsmonument voor de vermoorde Israelische premier Yitzak Rabin.

Eerdere publicaties Otto:
Otto. door Pam van Vliet


1.Pam
2.wrakkenmiddag.pdf
3.Wilhelmina